ร้อนแรงและเยือกเย็น

10ก.พ.08

Reisei to Jounetsu no Aida
Ekuni Kaori
Tsuji Hitonari

 

 

 

วันนี้คงเขียนถึงหนังสือคู่นี้เป็นตอนสุดท้ายละ ชักยืดเยื้อ

จุดเด่นของหนังสือดี ๆ อย่างหนึ่ง น่าจะเป็นการเปิดช่องว่างให้ตีความกว้าง ไม่จำกัดจินตนาการของคนอ่าน โพสที่แล้วเขียนเกี่ยวกับ BLU ตอนอ่านไปได้เกือบครึ่งเล่ม พอวันนี้อ่านจบแล้วไหงอารมณ์กลับกลายเป็นอีกอารมณ์หนึ่งไปเลย

เอาล่ะ ต่อไปนี้คือเรื่องย่อ ใครยังไม่ได้อ่านมิควรอ่านต่อไปอย่างยิ่ง

 

 

 

 

BLU เล่าโดยจุนเซ ตัวเอกฝ่ายชาย ต่างจากอาโออิ มีความเคลื่อนไหวและเหตุการณ์มากมายในชีวิตของจุนเซ เขาได้ไปเรียนวิชาช่างซ่อมภาพที่ฟลอเรนซ์ในสถาบันของอาจารย์โจบันน่า และพบกับเมมิ สาวน้อยลูกครึ่งญี่ปุ่น-อิตาเลี่ยนวัยเพียง 18 ปีที่มาเรียนโครงการแลกเปลี่ยนที่นี่ เขามีฝึมือซ่อมภาพดีและเป็นที่รู้จักขึ้นเรื่อย ๆ ชีวิตรักกับเมมิก็เต็มไปด้วยความร้อนแรง แต่เขาก็ยังไม่ลืมอาโออิ ซึ่งเป็นดั่งภาพจากอดีตที่คอยตามติดเขาไปไม่ว่าจะทำอะไร

จุดพลิกผันเกิดขึ้นเมื่อภาพเขียนล้ำค่าของฟรานเชสโก คอตช่าที่จุนเซเป็นคนซ่อมอยู่ถูกกรีดเสียหาย ทำให้สถาบันของอาจารย์โจบันน่าต้องปิดตัวลง จุนเซพลอยได้รับความสะเทือนใจจนตัดสินใจจะกลับญี่ปุ่น กลับไปอยู่ที่อพาร์ทเมนต์เดิมที่เคยใช้ชีวิตอยู่กับอาโออิในสมัยเรียน

เวลาว่างที่มากขึ้นกับสภาพแวดล้อมเก่า ๆ ทำให้จุนเซยิ่งคิดถึงอาโออิ และวันหนึ่ง ทาคาชิ เพื่อนเก่าสมัยมหาลัย ก็แวะมาเยี่ยมพร้อมกับนำข่าวเกี่ยวกับอาโออิมาบอก ทำให้จุนเซได้รู้ว่าขณะนี้อาโออิอยู่ที่มิลาน มีความสุขดีกับคนรักชาวอเมริกันของเธอ ทาคาชิยังบอกความจริงอีกอย่างที่จุนเซไม่เคยรู้

อาโออิทำแท้งเพราะพ่อของจุนเซมาพบเธอและด่าว่าอย่างไม่มีชิ้นดี ยิ่งไปกว่านั้น เด็กคนนั้นตายตั้งแต่ในท้องแล้ว

ความจริงนี้ทำให้จุนเซยิ่งโทษตัวเอง จนในที่สุดเขาตัดสินใจเขียนจดหมายขอโทษอาโออิ โดยเชื่อว่าเมื่อเขาส่งจดหมายนี้ไปเขาจะได้ปลดปล่อยตัวเองจากอดีตเสียที แต่จุนเซกลับยังลืมความหลังไม่ได้อยู่ดี คำสัญญาที่จะไปพบกันที่ดูโอโมในวันเกิดครบรอบ 30 ปีของอาโออิยังอยู่ในใจเขาตลอดเวลา สำหรับคนที่มีชีวิตอยู่กับอดีตเช่นจุนเซแล้ว นี่คือตัวแทนของอนาคตเพียงอย่างเดียว

จุนเซได้กลับไปทำงานที่ตนรักในสถาบันซ่อมภาพที่โตเกียว เขาเลิกกับเมมิเพราะยอมรับความจริงว่าเขายังลืมอาโออิไม่ได้ ปี 2000 ย่างกรายเข้ามา และวันหนึ่งในเดือนมีนาคม จุนเซก็ได้ข่าวจากเพื่อนร่วมสถาบันเดิมว่า อาจารย์โจบันน่าเสียชีวิตแล้ว

ราวกับโชคชะตาจะเรียกให้เขากลับไปฟลอเรนซ์เพื่อทำตามสัญญาที่เคยให้ไว้กับอาโออิ แม้มันจะเป็นเพียงสัญญาที่ไม่เป็นเรื่องเป็นราว แต่จุนเซก็ตัดสินใจกลับไปฟลอเรนซ์ ในช่วงเวลาแปดปีตั้งแต่จากกับอาโออิ นี่คือช่วงเวลาที่จุนเซรอมาตลอดอย่างไม่รู้ตัว

และอาโออิก็มา……

สำหรับจุนเซ นี่เป็นเหมือนความฝัน คนที่ไม่คิดว่าจะมากลับปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเขา ใบหน้าที่อยู่ในความทรงจำเขาเปลี่ยนไป อาโออิไม่ใช่อาโออิเมื่อแปดปีที่แล้ว เช่นเดียวกับจุนเซเอง ทั้งคู่เฝ้ารอเวลานี้มาแปดปี แต่เมื่อมันเกิดขึ้นจริงกลับทำอะไรไม่ถูก

ราวกับเรื่องตลก จุนเซ ช่างซ่อมภาพผู้มีฝีมือ เขารู้ว่าจะต้องจัดการกับรูปภาพเก่าอย่างไร ต้องล้างสีตรงไหนออก แต้มสีตรงไหนเพิ่มเพื่อให้ภาพกลับมามีชีวิตอีกครั้ง แต่กับชีวิตของตนเขากลับไม่รู้จะซ่อมมันอย่างไร จะซ่อมความรักที่ทรุดโทรมลงและถูกทิ้งร้างไว้แปดปีอย่างไร จะประสานปัจจุบันเข้ากับอดีตอย่างไร จะถมหุบเหวอันกว้างใหญ่ที่กั้นระหว่างตัวเขากับอาโออิอย่างไร

อาโออิอยู่กับจุนเซเพียง 3 วันจึงตัดสินใจกลับมิลาน

“เวลาเพียงสามวันไม่มีทางซ่อมแซมแปดปีของเราให้กลับคืนสู่สภาพเดิมได้ดังที่เคยดูในละครน้ำเน่า เราทั้งคู่เพียงแต่นั่งมองภาพเดียวกันและบอกเล่าถึงความรู้สึกของตนเท่านั้น แต่ไม่มีใครมีพลังร้อนแรงเพียงพอที่จะลุกขึ้นซ่อมภาพใบนี้”

“เพียงแค่สามวัน แปดปีที่ผ่านมาของเราถูกชำระล้าง ไม่ใช่ซ่อมแซมโดยใช้เวลาเพียงสามวันเท่านั้น”

 

 

 

เรื่องใน ROSSO ก็คล้ายกับจะจบลงที่การลาจากกันของทั้งสองคน แต่ใน BLU กลับมีอะไรมากกว่านี้

“ผมรู้สึกว่าประกายความเร่าร้อนในกายย้อนกลับมาอีกครั้ง วินาทีนั้นทั้งอดีตและอนาคตซีดจางลง มีเพียงปัจจุบันเท่านั้นที่เปล่งประกาย…. ……ไม่ว่าอดีตหรืออนาคตก็ไม่อาจเทียบปัจจุบันได้ สิ่งที่ทำให้โลกใบนี้เคลื่อนไหวได้คือปัจจุบัน คือวินาทีนี้เท่านั้น ทุกอย่างล้วนมีจุดเริ่มต้นจากประกายไฟที่เกิดจากการกระทบกันของความร้อนแรงแห่งกาลเวลา

ผมคิดได้ว่า คนเราไม่ควรยึดติดกับอดีตหรือฝันถึงอนาคตมากเกินไป ปัจจุบันมิใช่เพียงจุดจุดหนึ่ง หากแต่เป็นเส้นที่ต่อเนื่องกันไปชั่วนิรันดร์ สิ่งที่ผมต้องทำมิใช่การชุบชีวิตอดีต และมิใช่เพียงคาดหวังกับอนาคต แต่ต้องทำปัจจุบันให้ดี”

แล้วจุนเซก็วิ่งกลับไปสถานี ซื้อตั๋วรถไฟยูโรสตาร์ไปมิลาน เพื่อ “ค้นหาตัวเองในดวงตาของเธออีกครั้ง”

จบแล้วค่ะ

 

Filed under: Books   |  1 Comment
Tags: BLU, Ekuni Kaori, Reisei to Jounetsu no Aida, Rosso, Tsuji Hitonari