คินดะ��ิจิ ต��นที่ 5

 

คินดะอิจิยอดนักสืบ ตอนที่ 5 : คดีฆาตกรรมบนเกาะโกะกุมน     
獄門島 (Gokumontō)     
โยโคมิโซะ เซชิ      

 

 

 

 

ในอดีต เกาะเล็กและโดดเดี่ยวแห่งนี้เป็นที่กักขังนักโทษอุกฉกรรจ์ ว่ากันว่าชาวเกาะในปัจจุบันต่างสืบเชื้อสายจากเหล่านักโทษและโจรสลัดป่าเถื่อน คินดะอิจิต้องเดินทางมายังเกาะโกะกุมนตามคำขอร้องของเพื่อนร่วมสนามรบ ณ ที่นั่น เขาได้พบกับคดีฆาตกรรมสยดสยอง สภาพศพพิลึกพิลั่น ชวนให้คิดว่าฆาตกรต้องฉลาดหลักแหลมและมีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว คินดะอิจิจะทำอย่างไรเพื่อไขปริศนาซ่อนเงื่อน ท่ามกลางบรรยากาศอึมครึมบนเกาะกลางทะเลบ้าคลั่งแห่งนี้…  

เรื่องย่อจากเว็บของสำนักพิมพ์ J-books เจ้าค่ะ

ช่วงอาทิตย์หลัง ๆ มานี้โชคดี เจอคินดะฯ นอนรออยู่ในหิ้งของห้องสมุดติดกันหลายที

สำหรับตอนเกาะโกะกุมน ได้อ่านในเว็บบอร์ดมาว่าหลายคนยกให้เป็นอันดับแรก ๆ ในดวงใจ พออ่านเองก็ไม่แปลกใจเท่าไร เพราะตอนนี้ดำเนินเรื่องค่อนข้างเร็ว มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นตลอด แล้วก็ไม่ค่อยมีฉากแฟลชแบ็ค-ย้อนอดีต (ตอนที่ 3 รู้สึกจะมีบ่อยเลยทำให้แอบอืด) เราก็ชอบนะ แต่ไม่ชอบเฉลยนิดหน่อย แบบว่าฆาตกรไม่ค่อยได้ใจ วิธีฆ่ายังไม่แปลกนัก แต่อุบายล้ำลึกดี (กลายเป็นพวก Suspense Hardcore ไปแล้วหรือไงหว่า -*-)

พวกเรื่องฆาตกรรมปริศนาในห้องปิดตาย หรือในสถานที่ที่ขาดการติดต่อกับโลกภายนอก อาทิ คฤหาสน์บนเขาสูงที่ถนนถูกพายุทำลายจนคนต้องติดอยู่ภายในนั้น หรือเกาะที่อยู่ ๆ ก็มีฝนตกหนักจนเรือเข้าเทียบท่าไม่ได้ ถือเป็นพล็อตพิมพ์นิยมสำหรับหนังสือแนวนักสืบที่ใช้กันบ๊อย บ่อย บ่อยจนบางทีก็แอบสงสัยว่ามันไม่มีไอเดียอื่นแล้วหรือไง

แต่ก็ต้องไม่ลืมว่า เรื่องคินดะอิจิถูกเขียนมาตั้งแต่เมื่อ 50-60 ปีที่แล้ว ก่อนบรรดาฆาตกรรมปริศนาพิมพ์นิยมจะเฟื่องฟูตั้งนาน เพราะฉะนั้นน่าจะถือว่าเป็นรุ่นเดอะ+ต้นแบบของเรื่องแนวนี้ในยุคหลังนะ ข้าน้อยขอคารวะอาจารย์โยโคมิโซะ 3 ที

ปล. วันนี้เพิ่งไปยืม KASHA: เครดิตมรณะ ของมิยาเบะ มิยูกิ มา อยากอ่านมาตั้งแต่ตอนอ่าน “เสียงกระซิบสังหาร” จบ เพิ่งจะหาเจอวันนี้ เล่มใหญ่มากเลย ไม่รู้จะอ่านจบภายในอาทิตย์เดียวหรือเปล่า ยังไม่พอข้าพเจ้ายังโลภมากอยากเขมือบหนังสือเข้ายกใหญ่ แค่เล่มยักษ์เล่มเดียวไม่พอ ไปยืม “ปราสาทเวทมนตร์ของฮาวล์” กับ “วันอังคารแห่งความทรงจำกับครูมอร์รี” มาอีกตะหาก อาทิตย์นี้มีหวังได้ต่ออายุ งานก็เยอะ เวลาก็น้อย แถมยังต้องเร่งทำเว็บบอร์ดไอจินอีก แฮ่ก ๆ



3 Responses to “Kindaichi#5 เกาะโกะกุมน”  

  1. จำตอนนี้ไม่ค่อยได้ จะว่าไปอ่านหนังสือไปแล้ว ก็จะจำเนื้อเรื่องไม่ค่อยได้แม่นๆ ต้องหยิบมาเปิดอีกรอบๆ

    สำหรับ “เครดิตมรณะ” ของมิยาเบะ กลับเป็นเล่มที่ฉันไม่ชอบที่สุดแล้วของเธอน่ะค่ะ จริงๆ จากสำนักพิมพ์นั้น ก็ชอบ “เหตุที่ฆ่า” มากกว่า แบบมากๆเลยล่ะ

    ว่าแต่ถ้าอ่าน เครดิตมรณะ จบแล้ว ลองเขียนลงบล็อกนะคะ อยากรู้ว่าคนอื่นคิดอย่างไร

  2. โห้ะ…เรื่องนี้น่าอ่านๆๆ


  1. 1 KASHA: เครดิตมรณะ « Planetarium

Leave a Reply