Joe Hisaishi in Budokan ~ Spirited Away

13ก.พ.09

 

Joe Hisaishi in Budokan

25 Years of Ghibli Music

 

Joe Hisaishi in Budokan

 

 ~ I think, therefore I am.~ 
(ถ้าเลิกคิด คงหมายถึงเลิกเป็นคน)

ถ้าลองมองสังคมที่หลากหลาย จะเห็นว่ามีอาชีพอยู่มากมาย แต่ละอาชีพก็เป็นที่น่านับถือแตกต่างกันไปตามค่านิยมของแต่ละสังคม ในเมืองไทย ที่ได้รับการเคารพสูงสุด คงจะเป็นแพทย์ นักการเมือง (?) ข้าราชการ ที่คนไทยมักเห็นว่าเป็นอาชีพที่ช่วยชีวิตคนอื่น ทำคุณประโยชน์ให้สังคม หรือมีอำนาจรัฐอยู่ในมือ

ในรัสเซียที่ฉันเคยเรียนและใช้ชีวิตอยู่หลายปี แพทย์ไม่ใช่อาชีพขั้นสุดยอดแบบเมืองไทย อาชีพที่ได้รับความเคารพกลับเป็นอาชีพ “ศิลปิน” อาจจะฟังดูน่าแปลก แต่ในช่วงหลัง ๆ มานี้ ฉันกลับเห็นด้วยมากขึ้นทุกทีกับความเห็นนี้นะ ที่พูดแบบนี้ไม่ได้หมายความว่าจะดูถูกอาชีพอื่น ๆ ในสังคมย่อมจำเป็นต้องมีทุกอาชีพเพื่อให้สิ่งต่าง ๆ ดำเนินไปได้ตามครรลองของมัน

อย่างไรก็ตาม สังคมที่ไร้ซึ่งศิลปิน ฉันว่ามันคงไม่ต่างจากภาพของกลไกของฟันเฟืองที่หมุนไปเรื่อย ๆ ดูแห้งแล้งไร้ชีวิตชีวา มนุษย์ไม่ใช่แค่ฟันเฟืองหรือเครื่องจักร เราอาจทำงานได้ผลสัมฤทธิ์น้อยกว่าด้วยซ้ำ แต่สิ่งที่เราแตกต่างจากสิ่งไม่มีชีวิตอย่างหุ่นยนต์ คือความสามารถที่จะรู้สึกนึกคิด

ดังนั้น ในความคิดของฉัน ผลงานของ ”ศิลปิน” ก็เสมือนกับหยดน้ำชุ่มฉ่ำที่พรำลงมาบนคนธรรมดาอย่างเรา บางหยดตกลงสู่เมล็ดพันธุ์ที่เติบโตขึ้นเป็นศิลปินสืบทอดไป หลายหยดพร่างพรูสู่คนธรรมดาเช่นพวกเรา ผู้ซึ่งไม่ได้มีความสามารถพอที่จะสร้างสรรค์อะไรดังเช่นเหล่าศิลปิน แต่สามารถรู้สึกได้ถึงความเย็นฉ่ำและชุ่มชื้น นำมาซึ่งความสุขอันอนันต์

ดังนั้น “ศิลปิน” ไม่ใช่ปรากฏการณ์ธรรมดา สังคมที่เจริญแล้วย่อมรู้คุณค่าของศิลปิน และพยายามอย่างเต็มที่ที่จะถนอมรักษาความสามารถที่ประเมินไม่ได้ของศิลปิน ยกย่องและให้ความสำคัญต่อผลงานของเขา ว่าเป็นสิ่งที่ “ดลบันดาล” (inspire) สิ่งดีงามให้เกิดขึ้นในสังคม

 

ภาพจาก Spirited Away

 

Joe Hisaishi in Budokan  ~Spirited Away~

ความคิดข้างบนเข้ามาในหัวฉันหลายครั้ง ล่าสุด มันเบ่งบานขึ้นพร้อมกับการชมการแสดงของ Joe Hisaishi ผู้ประพันธ์เพลงและอำนวยการผลิตของดนตรีประกอบภาพยนตร์หลายชิ้น โดยเฉพาะผลงานกับ Studio Ghibli ที่มีชื่อเสียงหลายเรื่อง (หรือว่าทุกเรื่อง?)

ไฟล์นี้ฉันได้มาโดยบังเอิญจาก Jpopsuki ด้วยความกรุณาของคุณ lotd11 ที่กรุณาอัพโหลดใส่แทร็คเกอร์ให้ เป็นการแสดงสดในบูโดกันของคุณโจ โดยนำเพลงประกอบอานิเมะดัง ๆ ของ Studio Ghibli อาทิ Nausicaa of the Valley of the Wind, Princess Mononoke, Kiki’s Delivery Service, Ponyo on the Cliff by the Sea, Laputa: Castle in the Sky, Porco Rosso, Howl’s Moving Castle, Tonari no Totoro และ Spirited Away

การแสดงชุดแรกที่ฉันเลือกเขียนถึง มาจากอานิเมะสุดโปรดของฉัน Spirited Away ที่ดูเมื่อไรก็อดประทับใจไม่ได้ ถ้าจะให้พรรณนาถึงความรักของฉันที่มีต่อผลงานชิ้นนี้ คงต้องเขียนเอนทรี่ใหม่อีกอัน จึงขอละไว้ ณ ที่นี้

 

Inochi no Namae ~ Joe Hisaishi feat. Ayaka Hirahara

 

เพลงจาก Spirited Away ที่นำมา cover ในการแสดงครั้งนี้ ได้แก่ Inochi no Namae และ Futatabi โดยมี Ayaka Hirahara เป็นแขกรับเชิญร้องให้ทั้งสองเพลง

สำหรับ Inochi no Namae หรือ The Name of Life นั้น ก็คือ Ano Natsu e ที่เป็นเพลงประกอบที่เรียกได้ว่ามีชื่อเสียงที่สุดของ Spirited Away ก็ว่าได้ ที่แปลกไปคือนำมาใส่เนื้อเพลง คลอกับเปียโนโดยฮิซาอิชิซัง และร้องโดยฮิราฮาระซัง ที่ถ่ายทอดเพลงนี้ด้วยน้ำเสียงที่มีสไตล์ของเธอเองได้น่าทึ่งมาก แบบที่นึกไม่ออกเลยทีเดียวว่า หากไม่ใช่ฮิราฮาระซังแล้ว จะมีใครที่จะร้องเพลงนี้ได้ไพเราะลงตัวขนาดนี้

เพลงที่สอง Futatabi ซึ่งเป็นเพลงประกอบในช่วงไคลแมกซ์ของเรื่อง เป็นท่วงทำนองที่ฟังทีไรก็รู้สึกลอยไหลไปกับจินตนาการ สำหรับเวอร์ชั่น reprise นี้ ฮิราฮาระซังก็ร้องออกมาได้ดีเช่นกัน โดยถ้าเทียบกับเพลงที่แล้ว Futatabi จะมีความอลังการจากเสียงดนตรีที่โหมขึ้นมาอย่างเข้มแข็งและสดชื่น โดยสลับช่วงกับการร้องของฮิราฮาระซัง ให้ความรู้สึกกว้างใหญ่ไพศาลมากกว่า ซึ่งก็เหมาะสมดีกับการเป็นเพลงสำหรับช่วงไคลแมกซ์ของเรื่อง ยิ่งพอเขาฉายภาพในหนังตอนที่ฮากุแปลงร่างกลับเป็นมังกรแห่งสายน้ำในตอนท้ายเรื่องแล้ว แฟน ๆ ของ Spirited Away คงต้องนิ่งไปด้วยความซึ้งกันทีเดียว

 

Futatabi ~ Joe Hisaishi feat. Ayaka Hirahara

 

คนที่ได้ชมคงตีความออกมาต่างกันไป สำหรับฉันเอง Inochi no Namae ให้ความรู้สึกลึกเหมือนมหาสมุทร ดนตรีจะดังน้อยกว่า เน้นที่เปียโนของฮิซาอิชิซังกับเสียงร้องของฮิราฮาระซัง ในขณะเดียวกันก็แฝงความเศร้าไว้เป็นกระสาย ฟังแล้วแอบสะเทือนอารมณ์ไปด้วย (แม้จะฟังภาษาญี่ปุ่นตามได้ไม่ค่อยรู้เรื่องนักก็ตาม)

ส่วน Futataba ให้ความรู้สึกกว้างเหมือนทุ่งหญ้าที่เต็มไปด้วยหมู่ไม้นานาพันธุ์ อันมาจากเสียงของฮิราฮาระซังที่เป็นตัวหลัก และมีเสียงจากเครื่องดนตรีต่าง ๆ แต่งเติมความหลากหลายนี้ให้งดงามขึ้นอีก

 

หมายเหตุ – ชมคลิปวีดีโอจากการแสดง Joe Hisaishi in Budokan on 4-5 August 2008 ได้ที่ Youtube ค่ะ 

 

ส่งท้าย

ฉันคงไม่อาจหาญออกมาประกาศว่า ศิลปะ หรือ ศิลปิน คืออะไร แค่อยากบอกความประทับใจที่ได้รับจากการชมการแสดงนี้ ซึ่งทำให้ฉันซาบซึ้งในบุญคุณของใครก็ตามที่สร้างสรรค์ผลงานที่มีคุณค่าไว้จรรโลงสังคมนี้ให้งดงาม ก่อให้เกิดความสุขในใจคนนับไม่ถ้วน รวมถึงฉันเอง

ขอบคุณ

Filed under: Music   |  2 Comments
Tags: Joe Hisaishi, Live Performance, Spirited Away, Studio Ghibli