Hakushaku to Yosei

    (Earl and Fairy)

     Mizue Tani

ช่วงนี้งานเริ่มเพลาลงบ้าง เลยมีเวลาแว่บมาหาอานิเมะใหม่ ๆ ดู นอกจาก Hidamari Sketch ที่เพิ่งเขียนถึงไป (และยังอยากจะเขียนถึงต่ออีก) ก็มี Bleach ที่เคยดูค้างไว้ถึงตอนที่ 70-80 ไปเจอที่โหลดที่ Dattebayo เลยว่าจะโหลดมาดูต่อ เพราะยังติดใจโครงเรื่องที่สร้างไว้ดี อีกเรื่องใหม่ที่เพิ่งโหลดเสร็จไม่นาน แต่ดูจบภายในเวลาอันสั้น ประมาณว่าทำลายสถิติเลยทีเดียว ก็คือเรื่องนี้ Hakushaku to Yosei หรือแปลได้ว่า “ท่านเอิร์ลและนางฟ้า” เพราะงั้นจะไม่เขียนถึงก็คงไม่ได้

เรื่องนี้ต้นแบบเป็น light novel มาก่อน โดยฝีมือของอาจารย์ Mizue Tani โด่งดังจนนำมาทำเป็นมังงะและอานิเมะ จนทุกวันนี้เนื้อเรื่องยังคงดำเนินให้เราติดตามต่อไป สำหรับ light novel ไปไวกว่าเพื่อน คือ 16 เล่ม (เล่ม 17 กำลังจะออก) อานิเมะ 12 ตอน โดยจบซีซั่นแรกไปแล้ว แต่น่าจะมีซีซั่นต่อไป ส่วนมังงะฉันไม่ค่อยแน่ใจ ได้ยินว่าออกมา 6 ตอนแล้ว (ไม่รู้เขานับเป็นตอนหรือเล่ม)

ลิเดีย เรเวน และเอ็ดการ์

เนื้อเรื่องย่อ (อิงกับอานิเมะ)

ในประเทศอังกฤษ ศตวรรษที่ 19 ลิเดีย คาร์ลตัน เป็นแฟร์รี่ ด็อคเตอร์ (fairy doctor) ที่เปิดร้านเล็ก ๆ ในสก็อตแลนด์ แฟร์รี่ ด็อคเตอร์ หมายถึง ผู้ที่มีความสามารถพิเศษในการมองเห็นและเป็นสื่อในการติดต่อกับภูติต่าง ๆ โดยลิเดียสืบทอดพลังนี้มาจากแม่ของเธอ อย่างไรก็ตาม คนทั่วไปในยุคนั้นก็มองไม่เห็นภูติกันแล้ว ดังนั้น ลิเดียจึงเป็นเหมือนตัวประหลาดในหมู่บ้าน

เรื่องเริ่มต้นเมื่อวันหนึ่ง ลิเดียต้องเดินทางไปหาพ่อของเธอที่ลอนดอน ในเรือนั้นเอง เธอได้พบกับเอ็ดการ์ ชายแปลกหน้าที่อ้างว่าเป็นท่านเอิร์ลเอ็ดการ์ แอชเชนเบิร์ด ผู้มีบรรดาศักดิ์ “เอิร์ลแห่งอัศวินน้ำเงิน” หรือ Blue Knight Earl ที่ได้รับการสืบทอดมาตั้งแต่สมัยโบราณ และมีสิทธิในการปกครองดินแดนภูติ ซึ่งไม่ได้มีที่ดินอยู่ในโลก แต่อยู่ในโลกของภูติที่มนุษย์ทั่วไปไม่สามารถเข้าถึงได้

เอ็ดการ์ขอร้องลิเดียให้ช่วยเขาหนีออกไปจากการถูกจับกุม และใช้ความสามารถพิเศษของเธอในฐานะแฟร์รี่ ด็อคเตอร์ ตามหาดาบศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน เพื่อที่เขาจะได้พิสูจน์ว่าเขาคือเอิร์ลแห่งอัศวินน้ำเงินที่แท้จริง และเรียกร้องสิทธิที่พึงมีต่าง ๆ กลับมา

เรื่องจะเป็นอย่างไร ต้องติดตาม ถ้าเล่าต่อได้สปอยแน่ ๆ ค่ะ

ตัวละครหลักของเรื่อง

Earl and Fairy

ชื่อเรื่องเท่าที่เห็นในเน็ต ส่วนมากจะแปลว่า “ท่านเอิร์ลและภูติ” คงเพราะ fairy ในเรื่อง มิได้หมายความถึงเฉพาะนางฟ้า แต่รวมไปถึงภูติผีวิญญาณในรูปแบบต่างกันหลากหลาย ที่เป็นภูติหมาป่าดุร้าย ภูติม้าแห่งสายน้ำ ฯลฯ ที่เป็นฝ่ายอธรรมก็มาก เลยใช้คำว่านางฟ้าไม่ได้

แต่ฉันขอแปลชื่อเรื่องว่า “ท่านเอิร์ลและนางฟ้า” เพราะคิดว่า fairy น่าจะหมายถึงลิเดีย นางเอกของเรา ซึ่งเป็นสาวน้อยแสนดี ไม่ว่าอย่างไรก็ให้อภัยแก่เอ็ดการ์ พระเอกที่แม้จะรูปหล่อและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ แต่ก็มีนิสัยเจ้าเล่ห์ หลอกลวงนางเอกเราอยู่บ่อย ๆ สำหรับเอ็ดการ์ ผู้ที่เคยมีอดีตอันเลวร้ายมาก่อน ลิเดียผู้แสนดีก็เปรียบเหมือนนางฟ้าดี ๆ นี่เอง

ช็อตหวาน ๆ ในเรื่อง (ดูแล้วแอบทำหน้าซึ้งแกมอิจฉา)

ความประทับใจ

ดูตั้งแต่ตอนแรก ๆ ก็ถูกอกถูกใจทันที เป็นอารมณ์คิดถึงความโรแมนติก หลังจากเลิกอ่านนิยายน้ำเน่าไปหลายปี พอกลับมาเจออีกครั้งเลยติดงอมแงม แกะไม่ออก ได้แต่นั่งเบิ่งตาดูจนจบ ว่าเข้าไปนั่น

ดูแล้วก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ผู้หญิงคนอื่นจะเป็นเหมือนเราไหมหนอ ไอ้ความรู้สึกประมาณว่า  เป็นทาสของคุณพระเอกสุดเท่ เพราะอีตาเอ็ดการ์นี่เป็นต้นตำรับพระเอกประเภท “บุรุษสามานย์ที่รัก” ทำชั่วสักเท่าไร หลอกนางเอกสักเท่าไร ทำไม๊ทำไม คนดูก็ยังให้อภัยได้นะ ไม่พอ ยังหลงปลื้มไปด้วย คอยดูพ่อคนชั่วกลั่นแกล้งนางเอกของเราต่อไป ยิ่งฉากที่แต๊ะอั๋งนางเอกนี่… ไม่เคยสงสารนางเอกเล๊ย (มีแต่อิจฉา)

จะว่าไป นี่มันพล็อตเรื่องสไตล์ “จำเลยรัก” เลยนี่หว่า แต่ไม่นะ เรื่องนี้ยังเข้าจำพวกละครหลังข่าวเมืองไทยไม่ได้ เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็อีตาเอ็ดการ์นี่เขาจอมหลอกลวงจริง ๆ น่ะสิ โดยไม่มีปมเบื้องหลังไว้แก้ตัวอย่างพระเอกละครบ้านเราซะด้วย (ประมาณว่า ที่ไปข่มเหงนางเอกน่ะ เพราะไม่รู้ เพราะจะแก้แค้นให้ใครสักคน หรืออะไรเทือกนั้น) แถมไม่เคยใช้วิธี “ตบจูบ” เจ้าค่ะ ยืนยัน เป็นสุภาพบุรุษ 99% (เกือบ) ตลอด 24 ชั่วโมง

ถ้าผู้ชายสามารถอดทนดูเรื่องนี้จนจบได้ อาจจะเริ่มเข้าใจขึ้นบ้าง ว่าทำไมผู้หญิงถึงชอบคนเลว (แต่ต้องหล่อด้วยนะ) ลองศึกษาดูเป็น case study ได้

ปล. พระเอกตัวจริงของฉันต้องนี่เลยค่ะ อีตาเอ็ดการ์หล่อยังไงก็ต้องถอย อิอิ

นิโก้ แมวคู่หูลิเดีย ขวัญใจอิฉันเองค่ะ ^__^

Credits::

m.3.3.w  fansub ที่ทำซับและให้เราโหลดมาดูจนฉ่ำปอด ตอนนี้เขาทำเวอร์ชั่นที่ริปจากดีวีดีมาแจกแล้วด้วยนะเออ

คุณ Yukari ที่เป็นแฟนพันธุ์แท้เรื่องนี้ อัพเรื่องราว+อัพเดตดี ๆ ไว้เพียบ ให้เราได้ติดตามข่าวในภาษาที่คุ้นเคย

Wikipedia เจ้าเก่า สำหรับข้อมูล

Dojibironsub สำหรับภาพประกอบและข้อมูล

      Hidamari Sketch        

      โดย Ume Aoki        

ยูโนะสอบเข้าโรงเรียนมัธยมปลาย Yamabuki Art School ที่ใฝ่ฝันได้ และย้ายไปอยู่อพาร์ทเมนท์เล็ก ๆ ตรงข้ามโรงเรียนใหม่ที่มีชื่อว่า “ฮิดามาริ” ได้พบกับเพื่อนใหม่ร่วมอพาร์ทเมนท์และร่วมโรงเรียนอย่างมิยาโกะ รวมถึงฮิโระและซาเอะ รุ่นพี่ที่อาศัยอยู่ที่ฮิดามาริเช่นกัน

Hidamari Sketch หรือแปลได้ว่า ภาพสเก็ตช์ของแสงตะวัน เป็นการ์ตูนสไตล์ตาโตและเนื้อเรื่องไม่มีอะไรซับซ้อน แต่ไม่ใช่ว่าไม่มีสาระนะ ตรงกันข้าม กลับเป็นเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ดูแล้วอบอุ่นสบาย เหมาะกับอากาศหนาว ๆ ตอนนี้เลย และขอแนะนำสำหรับใครที่กำลังเบื่อเอียนกับการ์ตูนเนื้อหาหนัก ๆ

นอกจากนี้ การ์ตูนเรื่องนี้ยังเป็นสไตล์เด็กสาว ไม่มีความรักหญิงชาย ไม่มีพระเอก ไม่มีแม้แต่ตัวละครชาย (นอกจากอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนที่เป็นชายแก่) ไม่มีความชั่วร้าย กลโกง การหักหลัง การริษยา เป็นความสดใสแบบสะอาด ๆ ในวัยเยาว์

ต้นแบบมาจากมังก้าในชื่อเดียวกัน ในรูปแบบการ์ตูนสี่ช่อง ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 2004 และกลายมาเป็นอานิเมะในปี 2007 สำหรับ Hidamari Sketch ภาคแรก มีทั้งหมด 12 ตอน ตอนละประมาณ 20 นาที เนื้อเรื่องจบในตอนและแต่ละตอนดำเนินไปแบบไม่เรียงลำดับตามเวลา ทำให้น่าสนใจขึ้น (ประมาณ The Melancholy of Suzumiya Haruhi แต่ไม่ได้มีการขมวดปมใหญ่ ๆ ไว้แต่อย่างไร) ตามมาด้วยตอนพิเศษอีก 2 ตอนในปีเดียวกัน และภาคสองในชื่อ Hidamari Sketch x365 ออกอากาศเมื่อปี 2008 ที่ผ่านมา โดยมีลักษณะการดำเนินเรื่องคล้าย ๆ ภาคแรก และเหตุการณ์ในภาคสองก็เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาทับซ้อนกับภาคแรก มิใช่เนื่อเรื่องต่อมาในอนาคตแต่อย่างใด นอกจากนี้ ยังมี OVA 2 ตอนที่ไม่ได้ฉายทางทีวี แต่ออกเป็นดีวีดีเท่านั้น

อย่างที่บอกไปแล้วว่า Hidamari Sketch เป็นการ์ตูนที่ไม่ได้มีเนื้อหาซับซ้อนนัก สิ่งที่น่าสนใจกลับเป็นความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครหลัก 4 ตัว ได้แก่ ยูโนะ มิยาโกะ ฮิโระ และซาเอะ ที่อาศัยอยู่ในอพาร์ทเมนท์เล็ก ๆ ตรงข้ามโรงเรียนศิลปะ Yamabuki โดยมียูโนะเป็นผู้เล่าเรื่องเป็นส่วนใหญ่ แต่ละตัวละครก็มีแคแรคเตอร์ต่างกัน ไม่ว่ายูโนะ ที่ดูเป็นเด็ก อ่อนโยน เรียบร้อย บางครั้งก็ไม่ค่อยมั่นใจ มิยาโกะ ผู้มีพรสวรรค์ทั้งในทางศิลปะ การร้องเพลง และการกินจุ ฮิโระ เด็กสาวที่ชอบทำอาหารและดูแลทุกคน กังวลเรื่องความสวยความงามและน้ำหนักตลอดเวลา และซาเอะ ที่นอกจากเรียนแล้วยังเป็นนักเขียน มีบุคลิกเท่ ๆ แมน ๆ แต่จริง ๆ แล้วเป็นคนขี้อาย

นอกจากนี้ ยังมีตัวละครรอง ได้แก่ คุณครูโยชิโนยะ ที่เป็นครูประจำชั้นของยูโนะและมิยาโกะ อาจารย์ใหญ่ ครูประจำห้องพยาบาล คุณเจ้าของอพาร์ทเมนท์  จิกะ น้องสาวของซาเอะ ที่ได้มาสนิทสนมกับทุกคนในอพาร์ทเมนท์ฮิดามาริ และนัตสึเมะ เพื่อนร่วมชั้นของซาเอะ ที่ชอบเหน็บแนมซาเอะ แต่จริง ๆ แล้วกลับแอบชื่นชมผลงานอยู่ไกล ๆ

ภาพน่ารัก ๆ จาก Hidamari Sketch ตอนที่ 2  Japan’s Summer

ที่ฉันชอบเกี่ยวกับอานิเมะเรื่องนี้ คงเป็นความสดใสแบบไม่ต้องคิดมาก มุขตลกที่ไม่ได้ลึกหรือตื้นจนเกินไป ซึ่งปกติการ์ตูนแนวนี้ก็เอาชนะใจฉันได้เสมอ ไม่ว่าจะเป็น Azumanga Daioh หรือ Ichigo Mashimaru สำหรับเรื่องนี้ฉันเทใจให้พอ ๆ กับสองเรื่องที่พูดถึงข้างต้นเลย ในส่วนของภาพและกราฟฟิค Hidamari Sketch ออกจะเหนือกว่าเล็กน้อยด้วยซ้ำ (อาจจะเพราะจัดทำเมื่อไม่นานมานี้ด้วย ในขณะที่สองเรื่องนั้นทำขึ้นก่อนหน้านี้สักพักแล้ว) เพราะมีการเล่นกับการตัดต่อภาพในแบบแปลก ๆ ใส่เอาภาพเหมือนจริงมาแทนในบางส่วน อาทิ ภาพอาหารหรือสถานที่ ทำให้เป็นอานิเมะที่น่าสนใจมากขึ้น แต่ก็ไม่ทิ้งภาพการ์ตูนตาโตแนวคิกขุไว้เป็นพื้นฐานเอาใจคนดูที่ชอบสไตล์นี้

ข้อมูลเพิ่มเติม: List of Hidamari Sketch in Wikipedia

Special Thanks to Shintani & SpoonSubs

xxxHolic◆Kei
Episode 1-3 : Spiderweb | Left Eye | Half

ภาคต่อของ xxxHolic ออกมาแล้ว ภาพยังคงสไตล์เดิม คนสัดส่วนไม่ค่อยปกติ การลงสีโทนหม่น ๆ มืด ๆ ยูโกะซังสุดเท่ก็ยังแต่งตัวเหมือนไปเดินแฟชั่นต่อไป แต่ดูความสัมพันธ์ระหว่างวาตานูกิกับโดเมกิจะพัฒนาขึ้น

เนื้อเรื่อง - อาร์คแรก ธีมหลักคือ แมงมุม ดวงตาซ้าย และครึ่ง (ตามชื่อของตอนทั้งสามตอนเลย) เรื่องเริ่มต้นด้วยความฝันแปลก ๆ ของวาตานูกิที่เห็นเพียงครึ่งเดียว อีกครึ่งกลับเป็นสีดำสนิท หลังจากนั้น ขณะที่วาตานูกิแวะไปบ้านโดเมกิ กลับมีใยแมงมุมตกลงมาพันตัว โดเมกิจึงทำลายใยแมงมุมเหล่านั้นทิ้งไป นี่เองคือที่มาของเรื่องราวต่าง ๆ ต่อจากนี้

SPOILER WARNING!!! ต่อจากนี้จะมีการสปอยล์เนื้อเรื่องจนจบ ผู้ที่กลัวเสียอัตถรสในการดูควรอ่านข้ามไป

ด้วยความแค้นของแมงมุมที่ถูกทำลายใยของตน ดวงตาข้างขวาของโดเมกิถูกใยแมงมุมพันธนาการไว้จนเปิดไม่ได้ แต่วาตานูกิกลับรู้สึกว่าเป็นความผิดของตัวเอง จึงขอให้ยูโกะซังช่วยนำดวงตาของโดเมกิคืนมาโดยยอมแลกกับดวงตาข้างขวาของตน

แม้โดเมกิจะได้ดวงตาของตนคืนมาก็ไม่ได้ทำให้เขาดีใจแต่อย่างใด เพราะเขาก็ไม่ต้องการให้วาตานูกิเสียสละเพื่อเขา โดเมกิพยายามหาวิธีนำดวงตาวาตานูกิคืนมา แต่ก็ไม่สำเร็จ (สปอยล์แบบอุบอิบ บอกนิดนึงว่าเป็นเพราะยายฮิมาวาริจังอีกละ  -*-) วาตานูกิเริ่มเห็นอะไรแปลก ๆ ด้วยตาข้างขวาที่หายไป และที่แย่ไปกว่านั้นคือ พวกคาราสุเทนกุได้ปรากฏกายขึ้น เพื่อขอให้ยูโกะช่วยนำตัว Zashiki Warashi (Vestal Sprite) ที่ไปขอดวงตาของวาตานูกิคืนจาก Jurougumo ปิศาจแมงมุม ซึ่งครอบครองดวงตาของวาตานูกิอยู่

วาตานูกิบุกไปหา Jurougumo และขอให้ปล่อยตัว Zashiki Warashi โดยยอมแลกกับอะไรก็ได้ที่เขามี แม้แต่ดวงตาอีกข้างหนึ่ง แต่ Jurougumo กลับบอกว่านั่นเป็นสิ่งที่เธอเกลียด เพราะวาตานูกิไม่เห็นค่าของตัวเอง ในขณะที่คนรอบข้างกลับยอมเสี่ยงอันตรายเพื่อรักษาดวงตาของเขาไว้ นั่นหมายถึงว่า วาตานูกิไม่เห็นถึงความสำคัญของคนที่รักเขาเลย

“ถึงแม้เธอจะรู้ว่าไม่ควรทำร้ายคนอื่น แต่เธอก็ยังทำร้ายตัวเราเอง
โดยไม่ยอมเข้าใจความรู้สึกของคนอื่นที่เจ็บปวดเมื่อเห็นเธอทำร้ายตัวเอง
นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันเกลียด”

วาตานูกิช่วย Zashiki Warashi ไว้ได้ แต่ดวงตาของเขากลับถูก Jurougumo กลืนเข้าไป วาตานูกิสูญเสียดวงตาตนไปอย่างไม่มีวันได้กลับคืนมา อย่างไรก็ดี เขาได้เรียนรู้บทเรียนสำคัญจากเหตุการณ์นี้ ดังที่ยูโกะบอกว่า

“ตัวของเธอ ไม่ได้เป็นของเธอคนเดียว
ในจักรวาลนี้ ไม่มีอะไรสักอย่างที่เป็นของตัวเธอเอง
ทุกคนเป็นส่วนหนึ่งของใครอีกคนหนึ่ง
มีอะไรอย่างหนึ่งผูกเราเข้าไว้ด้วยกัน
เพราะอย่างงั้น เราจึงไม่เป็นอิสระ
แต่นั่นทำให้เราเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าสนใจ
น่าเศร้า…….และมีค่า”

วาตานูกิเข้าใจในที่สุด เขาจึงยอมรับครึ่งหนึ่งของดวงตาของโดเมกิ ที่โดเมกิไปขอแลกเปลี่ยนมาจากยูโกะ อาร์คนี้ก็จบลงด้วยประการฉะนี้ ทำให้อดรู้สึกไม่ได้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างวาตานูกิกับโดเมกิพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ จนกลายเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันไปซะแล้ว

———————————————————

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า….

สรรพสิ่งต่างก็ส่งผลกระทบซึ่งกันและกัน เพราะงั้นคนที่ฆ่าตัวตายเลยเป็นคนเห็นแก่ตัวและขี้ขลาด เห็นแก่ตัวเพราะไม่เห็นถึงความโศกเศร้าของคนรอบตัวที่จะต้องร้องไห้ถ้าตัวเองตาย คิดแต่ว่าตัวเองทุกข์เลยมีสิทธิ์ตัดช่องน้อยแต่พอตัว ขี้ขลาดเพราะไม่ยอมเผชิญปัญหา ไม่ยอมหาทางแก้ เลือกหนีปัญหาไปแบบมักง่าย แต่กรณีฆ่าตัวตายมันก็อาจจะเป็นการยกตัวอย่างที่ไกลตัวไป ถ้าเอาแบบใกล้ ๆ ตัวก็พวกที่ทำงานหามรุ่งหามค่ำ ไม่ยอมพักผ่อน สุดท้ายตัวเองป่วยหนักก็ทำให้ญาติพี่น้องเพื่อนที่รักต้องมากังวล ความเศร้าโศกนั้นบางทีอาจจะมากกว่าของคนที่เจ็บป่วยเองซะอีก เพราะได้แต่ดูคนที่รักทรมานโดยช่วยอะไรไม่ได้

———————————————————

Credit to Shinsen-Subs, Mishicorp and NX | Anime News Network |

Chi’s Sweet Home เป็นการ์ตูนตอนสั้น ๆ ที่ทำมาจากมังก้าในชื่อเดียวกัน ตอนนี้ออกมาได้ 5 เล่มแล้ว ส่วนเวอร์ชั่นอานิเมะเพิ่งเริ่มไม่นาน ตอนนี้ฉายไป 20 กว่าตอนได้ แต่ละตอนมีความยาว 2-3 นาทีเท่านั้นเอง

หน้าปกมังก้า Chi’s Sweet Home เล่ม 1 และ 2

เนื้อเรื่อง เริ่มจากลูกแมวตัวหนึ่งพลัดหลงกับแม่ ไปเจอกับครอบครัวใจดีครอบครัวหนึ่งโดยบังเอิญ เลยถูกเก็บไปเลี้ยง แต่ “จี้” ลูกแมวตัวนั้น ก็ยังคงพยายามหาทางกลับ “บ้าน” ที่มีแม่และพี่น้องอยู่

ฉากแรกที่จี้ได้พบกับโยเฮ จี้ที่ตามหาบ้านหลังจากหลงทางกำลังกะปลกกะเปลี้ย แล้วโยเฮที่วิ่งเล่นอยู่แถวนั้นก็สะดุดล้มลงตรงหน้าพอดี

ตัวละครหลัก จี้ และครอบครัวยามาดะ อันประกอบไปด้วยพ่อ แม่ และโยเฮ ลูกชายตัวกะเปี๊ยก คู่หูจี้-โยเฮ มีความคล้ายกันคือเป็นเด็กทั้งคู่ ยังไร้เดียงสาและไม่ค่อยรู้อะไรมากนัก ตรงนี้กลับกลายเป็นความน่ารักแบบใส ๆ ดูไปก็ยิ้มไป

ครอบครัวยามาดะ พ่อ แม่ โยเฮ และจี้

คนเขียนเข้าใจจับจุดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของแมวมาสอดแทรกอารมณ์ขันไว้ อย่างการสอนให้แมวรู้จักเข้าห้องน้ำเป็นครั้งแรก นิสัยของแมวที่ชอบเล่น ชอบของที่เคลื่อนไหวไปมา ชอบเสียงกรอบแกรบของถุงกระดาษและถุงพลาสติค ชอบเซอร์ไพรส์ ฯลฯ มีหลายตอนที่จี้ไม่สามารถสื่อสารกับคนได้ แต่ทุกอย่างก็จบลงด้วยรอยยิ้มในที่สุด จี้เป็นแมวเด็กตัวหนึ่งที่ยังไม่ค่อยรู้ประสีประสานัก (อย่างตอนแรกที่หลงทางก็เดินไปถามทางกับหมา เลยโดนหมาเห่าใส่จนตัวพอง) ทุกตอนที่ดำเนินไปเราก็จะเห็นว่าจี้ได้เจอและเรียนรู้อะไรใหม่ ๆ มากขึ้น แต่ก็ยังคงมีความไร้เดียงสาไว้ให้คนดูได้กรี๊ดอยู่เนือง ๆ

จี้ โหมดตกใจและโหมดกลัว

จี้ โหมดอร่อยและโหมดอิ่มอ้วน (=อิ่มแล้วนอน)

จี้ โหมดไม่ไว้วางใจและโหมดพยายามต้านทานความเย้ายวน

จี้ โหมดเล่นเส้นด้ายและโหมดเล่นลูกบอล

ใครสนใจสามารถดูผ่าน Youtube ได้ ไฟล์เล็กโหลดไม่นาน อาจจะไม่มีซับ แต่ขอยืนยันว่าถึงไม่มีซับก็พอเข้าใจได้ เพราะบทพูดไม่เยอะมาก มีภาพประกอบที่สื่อความหมายชัดเจน คำที่ใช้บ่อย ๆ เช่น อาโซบุ (เล่น) อุจิคาเอรุ (จะกลับบ้าน) มุกเกะ (ไม่แน่ใจว่าถอดเสียงถูกไหม แต่แปลว่ารอด้วย) โอโมชิโร (น่าสนใจ) ทาโนชี่~ (สนุก)

ถ้าอยากดาวน์โหลดเป็นตัวไฟล์พร้อมซับ แฟนซับ Yoroshiku กำลังทำอยู่ โหลดผ่านบิททอร์เรนท์ ไฟล์ละ 25 เมกเอง

ส่วนเวอร์ชั่นมังก้า ตามไปโหลดได้ที่ doki doki

แฟนคลับจี้จังก็มีอยู่เยอะ เลือกเข้าร่วมได้ตามชอบใจ

อย่าลืมติดตามจี้กันต่อไปน๊า~~~

Credit to Yoroshiku Fansub | Anime News Network | MyAnimeList |doki doki

The Twelve Kingdoms       
十二国記 (Juuni Kokki)       
By Fuyumi Ono       

The Twelve Kingdoms (十二国記, Jūni Kokuki), also known as Juuni Kokki, 12 Kokki, and Record of 12 Countries, is a Japanese fantasy series by Fuyumi Ono consisting of eleven novels and a short story collection, and a 45-episode anime series produced by Studio Pierrot in 2002. The story is loosely based on ancient Chinese mythology.

The first novel was published in Japan in 1991 and the last volume in 2001. The novels are licensed in the United States by Tokyopop and the first volume will be released in hardcover in March 2007 as part of their Pop Fiction line. The entire anime series has been released on DVD in the United States by Media Blasters

From Wikipedia – the free enclyclopedia

And now I’m doing what i planned not to do – writing a blog. I couldn’t help it. I’m charmed by the serie so much that i want to express this feeling to the world (a little bit exaggeration maybe). The story reminds me much of Tolkien’s Lord of the Rings: many episodes, the creation of a totally new world with totally other rules, complicated relations between the main characters, some sacredness, the antique feeling which modern people long for (we get bored of the high technologies sometimes, don’t we?). As I am watching it i become more and more curious about what would happen next.One more disappointing thing about the anime is that it doesn’t include all the stories from the novel. The anime seems to focus on the first main character – Youko Nakajima. But the fans (including me) are interested not only in the destiny of her or the other main characters. We would like to know about what will become of the other 7-8 kingdoms which are omitted in the anime too. There is even a petition to call for the anime company and encourage the author of the novel to produce more work on The Twelve Kingdoms but so far there is no result (or there is but i just don’t know about it???). Anyway, the translated, hard cover of The Twelve Kingdoms is gonna be released in March, 2007. Hope that it’ll become a big hit and with the money maybe the company and the author will decide about making a second season of the anime, or writing more stories about it. Please, please Ono sensei. I’ll be a good girl and buy the real copy (a rare occasion na haha) but please write moreOne more thing. Amazon sucks! I want to order the book in the Internet but there is no amazon.ru (there are amazon.de, amazon.fr, amazon.co.jp but no amazon.ru -*-). Also I don’t have a credit card so it’s kinda problem in paying. Maybe I will have to try shipping to Moscow once in my life. Huhhhh…. Who knows?

xxxHoLiC by CLAMP (2006)

เคยดูการ์ตูนเรื่อง เจ้าสาวซาตาน กันไหม? เราดู xxxHoLiC แล้วนึกถึงเจ้าสาวซาตานขึ้นมาเฉยเลย อารมณ์หลอนๆ โหดๆ ดี ดูแล้วเกิดหิริโอตตัปปะ ไม่กล้าทำชั่ว ไม่กล้าโกหก ฯลฯ มิฉะนั้น…จะ…..xxx….สยอง..ละัมั้ง เหอเหอ

ชื่อเรื่อง xxxHoLiC เป็นการเล่นคำ อย่าง alcoholic, shopaholic –> xxx+holic น่าจะหมายถึงความเรื้อรังหลาย ๆ ชนิด (ในเรื่องมีทั้งเกี่ยวกับแม่บ้านที่ติดอินเตอร์เน็ตงอมแงม ผู้หญิงที่โกหกจนเป็นนิสัย คนเจ้าชู้หลายใจ ฯลฯ) แล้วทำไมบอกชื่อเรื่องนี้กับเพื่อนทีไรทำไมชอบนึกกันว่าเป็นหนังเอ๊กทุกที -*-

ตัวละครหลัก ๆ ในเรื่องนี้มีไม่กี่ตัว เริ่มจาก ยูโกะ เจ้าของร้านที่สามารถบันดาลความปรารถนาของคุณให้เป็นจริง แต่มีข้อแม้คือต้องแลกเปลี่ยนกับอะไรที่มีค่าเท่ากัน ตามกฎว่าในโลกนี้ไม่มีอะไรฟรี คำพูดโปรดของยูโกะ “ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าความบังเอิญ มีแต่การหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะถูกกำหนดมาแล้ว”

พระเอก คิมิฮิโระ วาตานูกิ เป็นอะไรที่ตรงข้ามกันเจ๊ยูโกะ คือไม่มีความเท่เลย แต่เป็นคนดี ความสามารถพิเศษคือมองเห็นและรับรู้ถึงผี วิญญาณ คลื่นสัญญาณที่ผิดปกติที่คนทั่วไปรู้สึกไม่ได้ เพื่อกำจัดความสามารถอันไม่พึงประสงค์นี้ไป วาตานูกิจึงยอมทำงานที่ร้านของยูโกะเป็นค่าแลกเปลี่ยน

เพื่อนพระเอก โดเมกิ หล่อ เท่ ดูดี ไร้อารมณ์ บ้านเป็นวัด เป็นคนที่จิตวิญญาณสะอาดจนผีไม่กล้าเข้าใกล้ (ฟังดูแหม่ง ๆ แมะ) เป็นไม้เบื่อไม่เบากับพระเอก แต่ดันชอบโดนสถานการณ์บังคับให้แท็คทีมกัน

ฮิมาวาริจัง เพื่อนร่วมชั้นที่พระเอกแอบชอบ สวย น่ารัก และแอบมีอะไรแปลกๆ ที่อาจจะไม่แปลก แต่เรารู้สึกว่าแปลก (ตอนแรกแอบนึกว่าเจ๊แกจะแปลงร่างเป็นปิศาจ ฮ่าฮ่า)

ตัวละครที่เหลือก็มี เหล่าสาวกของยูโกะ ได้แก่ Mokona สิ่งมีชีวิตที่ดูเผิน ๆ เหมือนตุ๊กตา ความสามารถพิเศษคือกินได้ทุกอย่างตั้งแต่สาเกยันวิญญาณร้าย Maru และ Moro เด็กรับใช้ของยูโกะ ไม่ใช่มนุษย์ ไม่มีวิญญาณ อาชีพหลักเป็นเสียง echo ให้ยูโกะ อาชีพรองคือวิ่งไปมารอบ ๆ บ้าน (ไม่เคยเห็นยัยสองคนนี้ทำงานเลย – -”)

เนื้อเรื่องเป็นแบบตอน ๆ ส่วนมากจะจบในตอน เกี่ยวกับพวกภูติผีวิญญาณ สิ่งเหนือธรรมชาติและการหยั่งรู้ของมนุษย์ทั่วไป บางตอนดูแล้วแอบขนลุกก็มี หลายตอนดูแล้วเหมือนสอนใจ บางตอนดูแล้วกลัวการทำบาป สยองดี ตอนที่ชอบที่สุดคือตอนที่เกี่ยวกับการเล่าเรื่องผี หวิวมาก นอนดูคนเดียวในห้องมืด ๆ สะใจดีแท้

ตัวละครและเนื้อเรื่องของ xxxHoLiC เกี่ยวข้องกับการ์ตูนเรื่องอื่นของ CLAMP อย่าง Tsubasa Chronicle, Sakura the Cardcaptor, Tokyo Babylon และ Chobits มีการปรากฎกายข้ามเรื่อง (crossover) บ่อย ๆ จริง ๆ ไม่ค่อยชอบสไตล์การวาดรูปของเรื่องนี้เท่าไร ภาพมันมืด ๆ ยังไงไม่รู้ แต่ดูไปแล้วแอบหลอนดี ถ้าใครชอบโดนหลอนขอแนะนำให้หามาดู

วันนี้ได้ดู Saiunkoku Monogatari ม้วนหลังๆ แบบน็อนสต๊อป รู้สึกดีมากเลย ทั้งเนื้อเรื่องและหลายๆ อย่าง โดยเฉพาะการใช้สัญลักษณ์ มันเป็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่บางคนอาจจะไม่สังเกต (อย่างปิ่นปักผม ดอกไม้ ฯลฯ) แต่พอเข้าใจตรงนี้แล้วมันทำให้รู้สึกอินกับเนื้อเรื่องมากขึ้น ตัวละครบางตัวที่เข้าใจยากก็ทำให้เนื้อเรื่องไม่น่าเบื่อ (คนเลวน่าสนใจกว่าคนดี จริงหรือไม่??)

Saiunkoku Monogatari แปลได้ว่า “เรื่องเล่าของดินแดน Saiunkoku” คำว่า Saiunkoku แปลว่าเมฆหลากสี มาจากตำนานของดินแดนนี้ เมื่อครั้งเกิดสงครามใหญ่มีผู้กล้าผู้หนึ่งที่ช่วยประเทศไว้จากการล่มสลาย โดยได้รับความช่วยเหลือจากนักปราชญ์ 8 คน ผู้กล้าชนะสงครามและนำความสงบสุขมาสู่ประเทศ กลายเป็นพระราชาผู้สถาปนาราชวงศ์ Saiun ส่วนนักปราชญ์ทั้ง 8 คนหายตัวไป แต่เชื่อกันว่าพวกเขาอาจจะยังมีตัวตนอยู่ท่ามกลางคนปกติก็เป็นได้

Kou Shuurei นางเอกของเรา บุคลิกตามพิมพ์นิยมคือ ไม่สวยแต่น่ารัก แสนซน ฉลาด และเป็นคนดี (น่านนน) ที่สำคัญที่สุด เป็นคนที่ใครก็รัก โดยเฉพาะหนุ่มหล่อ ๆ ทั้งหลายในเรื่อง (หล่อทุกคนจริง ๆ นะเอ้า) ดูไปดูมานึกถึงการ์ตูนแนวฮาเรมอย่าง Ichigo 100% ซะงั้น

เรื่องราวเริ่มด้วยวันหนึ่งเหล่าที่ปรึกษาพระราชามาหาชูเรที่บ้าน เพื่อขอร้องให้เธอไปเป็นมเหสีของพระราชา (หนุ่ม) ที่เพิ่งขึ้นสู่อำนาจหลังสงครามกลางเมือง โดยเสนอเงินก้อนใหญ่ให้เป็นรางวัล (นางเอกเป็นคนดีแต่แอบงกเจ้าค่ะ) เนื่องจากนางเอกของเราเป็นคนฉลาดและมีการศึกษา ผู้เฒ่าทั้งหลายเลยหวังว่าเธอจะสามารถทำให้พระราชาเลิกทำตัวเหลวไหลได้ ฟังดูแปลกๆ ไหม? ตอนแรกก็รู้สึกว่ามันไม่ค่อยเข้าท่าเลย แต่ถ้าดูไปเรื่อย ๆ อะไร ๆ มันจะเฉลยออกมาเอง

แล้วชูเรของเราก็เข้าไปรับตำแหน่งมเหสีในวัง ภารกิจของเธอจะสำเร็จด้วยดีหรือไม่ โปรดติดตามด้วยตัวท่านเอง เล่าให้ฟังตรงนี้เดี๋ยวจะดูไม่สนุกเอา ใบ้ให้ว่าพอเนื้อเรื่องดำเนินไปเรื่อยๆ จะยิ่งสนุกมากขึ้น มีอะไรใหม่ ๆ น่าสนใจเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ อะไรที่ฟังดูไม่ค่อยเข้าทีตอนแรกจะดูดีขึ้น หนุ่มหล่อ ๆ ก็จะยิ่งมากขึ้น เอ้าไม่ใช่ ๆ

ช่วงหลังนี่ดูการ์ตูนอยู่สองแนว ไม่แนวชีวิตในโรงเรียนมัธยม หวานแหวว ขำกลิ้ง บ้าบอ ไร้สาระ (ที่เพิ่งดูจบไปก็มี School Rumble, Azumanga Daioh, Ichigo Mashimaro) ก็แนวย้อนยุคแบบโลกนิทานจีนโบราณ (The Twelve Kingdoms) พวกการ์ตูนแอคชั่นหาถูกใจไม่ค่อยได้เลย สู้กันไปมา จะช่วยโลกอยู่ได้ แอบเบื่อนะ

นี่ยังซึ้งไม่หายจากฉากจบของ Saiunkoku Monogatari (คันปากอยากจะเขียนถึงมากแต่ไม่อยากสปอย -..-) แอบเขียนนิดนึงละกัน ใครอยากอ่านแรเงาดูนะ

Spoiler warning!คือตอนกลางๆ เรื่องเราก็งงอยู่เหมือนกันว่า ตกลงนางเอกรักใครกันแน่ ดูนางเอกหวั่นไหวกะอีตัวร้ายจังอ่ะ แอบสงสารพระเอก… ทำไมผู้หญิงถึงชอบคนเลวเนอะ? คนดีๆ มีไม่ชอบ เหอๆ นั่นแหละ แต่พอดูตอนจบถึงเข้าใจว่า นางเอกหวั่นไหวก็จริงแต่ไม่ได้รัก นางเอกโดนอีตาตัวร้ายปั่นหัว วางแผนให้นางเอกไม่ลืมว่าเพราะนางเอกอีตาคนนี้ถึงตาย ในขณะที่พระเอกเรารักจริง รอได้ และรักแบบไม่เห็นแก่ตัว ไม่คิดจะเก็บนางเอกไว้คนเดียว และจากคำใบ้บางตอนที่รู้สึกเอาเองก็แอบเดาว่า พอนางเอกทำความฝันของตัวเอง (คือการเป็นข้าราชการที่ดีมีชื่อเสียง) ให้เป็นจริงได้เมื่อไร นางเอกก็จะกลับมาหาพระเอก…ผู้ที่รอนางเอกเสมอมา..และจะรอตลอดไป ฮู้ววววววว ทำไมมันซึ้งเงี้ยเนียะ ทนไม่ได้แร้วววววว

นี่ 2nd season เพิ่งออกมาสักพัก เนื้อเรื่องต่อจากภาคแรก ไปอ่านรีวิวมามีแต่คนชม อยากดูจนตัวสั่นแล้วสิเรา

อ้อ เกือบลืมบอก การ์ตูนเรื่องนี้สร้างมาจากนิยายที่มีชื่อเดียวกัน เขียนโดย Sai Yukino และถูกนำไปทำเป็น manga มาก่อนจะกลายเป็น anime ในปี 2006 หากต้องการทราบรายละเอียดเพิ่มลองดูในลิงค์ด้านล่างดูนะคะ

Further information: Official Site | Wikipedia | ANN