เนื้อบอสตัน-น้ำตาลปี๊ป

21พ.ค.08

ตอนแรกกะจะเขียนเรื่องนี้ลงในอีกบล็อค แต่เปลี่ยนใจอย่างไม่มีเหตุผล
วันก่อนไปกินข้าวกลางวันที่ร้านอาหาร “บ้านบุศรินทร์” ใต้ตึกพญาไทเพลส ตั้งอยู่แบบถ่อมเนื้อถ่อมตัวแถวซอกตึกชั้น 1 พี่ที่เคยไปกินบอกว่าแต่ก่อนร้านมันใหญ่กว่านี้ ไม่รู้ปรับปรุงร้านอีท่าไหนถึงเล็กลงจนเหลือโต๊ะไม่ถึง 10 ตัวแล้ว
สั่งอาหารรอโต๊ะว่าง ร้านก็แสนจะแคบ เดินสวนกันแทบไม่พ้น เอาวะเพื่อของอร่อยต้องอดทน
พอได้โต๊ะก็นั่งเป็นแขกดอยกัน คุณบ๋อยบรรจงนำอาหารมาเสิร์ฟทีละจาน ระยะเวลาห่างกันประมาณว่า คนที่ได้คนแรกกินไปครึ่งจานแล้ว จานที่สองเพิ่งจะมา พอเสิร์ฟจานที่สองซึ่งเป็นข้าวกับสตูว์แบบฝรั่งเล็กน้อย คุณบ๋อยก็ใจดีเอาเครื่องพวงอันประกอบด้วยน้ำตาล น้ำปลา น้ำส้มสายชู และพริกมาให้ด้วย ก็เลยงงกันว่าเอามากินกะไรหว่า เพราะไม่มีใครสั่งก๋วยเตี๋ยวหรืออะไรที่ต้องปรุงเพิ่มเลย
พี่เขาเลยเรียกคุณบ๋อยมาช่วยเก็บเครื่องพวงไปก่อน เพราะร้านมันเล็ก โต๊ะมันก็แคบ วางจานข้าวก็จะเต็มแล้ว ไหน ๆ คุณบ๋อยก็มาแล้วพี่เขาเลยขอน้ำปลาพริกมากินแก้เลี่ยนด้วย คุณบ๋อยพยักหน้าหงึกหงัก
ในที่สุดจานสุดท้ายก็มาเสิร์ฟ เป็นข้าวหน้าเนื้อบอสตันของเราเอง (จริง ๆ ก็คือเนื้อผัดกระเทียมพริกไทยหมักเหล้าเล็กน้อย…เท่านั้นเอง ชื่อหรูซะ) เสิร์ฟพร้อมกันอะไรถ้วยเล็ก ๆ อีกถ้วยหนึ่ง เป็นก้อน ๆ เล็กน้อย สีเหลืองอ่อน ๆ เราก็งง นึกว่าเขาให้มันบดมาแกล้ม เออ ก็ดี
ตักเข้าปากเท่านั้นแหละ หวานเหลือเกิน มันบดบ้าอะไรกัน นี่มันน้ำตาลปี๊ป!
เนื้อบอสตัน (เนื้อกระเทียม) เจ้านี้เขาเสิร์ฟกับน้ำตาลปี๊ป สูตรใหม่หรือไงหว่า? ใครจะว่าอร่อยยังไงอิฉันก็ไม่รับทานล่ะค่ะ [...]

Filed under: Misc.   |  2 Comments