Manila ~ lesson 1

14ก.ย.08

Hi, M’ame ~ มะนิลา เมืองที่ใครก็พูดภาษาอังกฤษ
ไฮ แมม! ตอนแรกที่ได้ยินคำทักทายนี้ก็แอบงง เรียกใครหว่า อ้อ เรียกฉันเองหรือ?
วันแรกที่เหยียบย่างลงบนแผ่นดินฟิลิปปินส์ ก็ให้ประหลาดใจเล็กน้อยว่า คนที่นี่ไม่ว่าจะใครก็พูดภาษาอังกฤษได้ในระดับค่อนข้างดี สำเนียงอาจจะไม่บริติชหรืออเมริกัน แต่ในด้านการสื่อสารแล้วคุยกันรู้เรื่องเลยทีเดียว จะว่าไปแล้วคุยคล่องกว่าเราด้วยซ้ำ
คนไทยคนหนึ่งเล่าให้ฟังว่า สินค้าออกสำคัญของฟิลิปปินส์ คือ Maids เรียกแบบดูดีว่า Domestic helpers และเรียกแบบดูไม่ดีในภาษาไทย ก็คือแม่บ้าน หรือยิ่งไม่ดีใหญ่ ก็คือคนใช้นั่นเอง เหตุผลหลักก็เพราะว่าคนที่นี่ล้วนแต่พูดภาษาอังกฤษได้ในระดับใช้การได้ดี ไม่ต้องเอาไปเทรนด์ภาษาใหม่ แถมในด้าน service mind แล้วก็ยิ้มแย้มแจ่มใส พร้อมจะให้บริการเป็นอย่างดี
 

คนทำงานต่างมุ่งหน้ากลับบ้านหลังเลิกงาน ที่นี่ประชากรเยอะกว่าเมืองไทยมาก
 
เขามีคำไว้เรียกแรงงานที่ออกไปทำงานหาเงินเข้าประเทศว่า OFW – Overseas Filipino Workers ซึ่งในปีที่ผ่านมา ทำรายได้เข้าประเทศถึง 14.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ! แรงงานที่ออกไปหากินนอกประเทศมิได้จำกัดแต่เพียงผู้หญิงเท่านั้น แต่ยังมีผู้ชายที่ไปทำงานเป็นแรงงานในอีกหลายประเทศ แรงงานเหล่านี้จะสะสมเงินเพื่อส่งกลับมาให้ญาติพี่น้องในฟิลิปปินส์ใช้จำนวนไม่น้อย ตอนไปแลกเงินในร้านแบบโทรม ๆ ฉันแลกแค่ร้อยเหรียญก็แอบกลัวจะมีคนมาฉกเงิน ที่ไหนได้ คนฟิลิปปินส์ที่แลกเขาแลกกันเป็นร้อย ๆ หรือพันเหรียญ เยอะกว่าฉันไม่รู้เท่าไร กิจการของบริษัทรับโอนเงินข้ามชาติอย่าง Western Union ก็ดูมีคนใช้บริการกันเยอะกว่าบ้านเรามาก เงินเหล่านี้ล้วนแต่มาจาก [...]

Filed under: Travel   |  3 Comments
Tags: Philippines, Travel