ดักแด้ในอ่างอาบน้ำ

Rosso - Cover
ROSSO: ร้อนแรง    
Reisei to Jounetsu no Aida: Rosso    
Ekuni Kaori    

 

 

 

นิยายรักโรแมนติกสองเล่ม ในชื่อเดียวกันว่า REISEI TO JONETSU NO AIDA ‘ระหว่างความเยือกเย็นและร้อนแรง’ ซึ่งเกิดจากการเขียนสลับกัน ของนักเขียนหนุ่มสาวยอดนิยมของญี่ปุ่น ก่อนจะนำมารวมเล่ม แบ่งเป็นมุมมองของฝ่ายชาย และฝ่ายหญิง คือ ฝ่ายหญิงหรืออาโออิ ในเล่มชื่อ ROSSO ร้อนแรง และฝ่ายชายหรือจุนเซ ในเล่มชื่อ BLU เยือกเย็น โดยสามารถแยกเล่มอ่านได้อย่างสนุกสนานซาบซึ้ง

อาโออิ หนอนหนังสือสาวผู้รักสงบ และจุนเซ ชายหนุ่มอารมณ์อ่อนไหว ผู้คลุกคลีอยู่ในโลกแห่งศิลปะ ทั้งสองมีความรักอันดื่มด่ำ แต่กลับต้องจึงจุดแตกหัก โดยมีคำสัญญาว่าอีก 10 ปีข้างหน้า จะกลับมาพบกันอีกครั้ง คำสัญญาที่ให้ไว้จะมั่นคง หรือเป็นเพียงควันจาง เส้นทางชีวิตของอาโออิกับจุนเซ จะลากมาบรรจบกันหรือไม่ มีแต่สองหนุ่มสาวเท่านั้นที่รู้

 

 

ฝนตก อารมณ์เปลี่ยว จิบน้ำชาอุ่น ๆ ฟัง Renai Shashin* ไปพร้อม ๆ กับอ่านหนังสือเล่มนี้

รู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปอยู่อีกโลกนึงเลย….. มันเคลิ้ม ๆ ฝัน ๆ พิกล โลกที่ทำให้กิจวัตรประจำวันของเรา การไปทำงาน เข้าประชุมธุรกิจ ร่างหนังสือถือหน่วยงานรัฐ ฯลฯ เหมือนความฝัน

ละเมียดละไมดี แต่เปี่ยมไปด้วยพลัง

ช่วงแรก เป็น una vita tranquilla หรือ “ชีวิตที่เงียบสงบ” ของผู้หญิงที่มี “เท้าตุ๊กตา” อาโออิ นางเอกผู้ใช้ชีวิตราวกับดักแด้ ห่อหุ้มตัวเองไว้แน่นหนาเพื่อปิดบังอดีตของตนไว้ เธอใช้ชีวิตที่ดูเผิน ๆ เหมือนจะมีความสุขกับคนรักชาวอเมริกัน มาร์ฟ ในมิลาน เมืองที่เธอเกิดและเติบโตขึ้นมา

ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีราวกับภาพวาดสีน้ำอันงดงาม แต่แท้จริงกลับมีคลื่นใต้น้ำอยู่ตลอด อาโออิผู้บอบบางแต่กลับปิดกั้นตัวเองไว้แน่นหนา หยุดนิ่งอยู่กับที่ ซ่อนตัวเองไว้ใต้หนังสือที่เธอชอบอ่าน และหนีจากปัญหาด้วยการไปแช่น้ำอุ่นอย่างเกียจคร้าน

มาร์ฟ ชายที่รักและภักดีต่ออาโออิ เป็นคนที่ไม่มีที่ติ นอกเสียจากว่า เขาไม่ใช่ “คนคนนั้น” ของอาโออิ

 

“ทั้งที่ชอบอ่านหนังสือ แต่อาโออิไม่ยักจะซื้อหนังสือ”
“ก็อยากอ่านเท่านั้น ไม่ได้อยากได้มาเป็นของตัวเองนี่
…การเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอะไรสักอย่าง เป็นสิ่งผูกมัดตัวเองอันร้ายกาจที่สุด”

 

“คนคนนั้น” ที่รักกัน ที่ไม่เคยคิดว่าจะต้องแยกจากกัน คนเดียวที่เข้าใจทุกอย่าง

การสูญเสีย “คนคนนั้น” สำหรับอาโออิ ก็คือการเสีย existence ของตัวเอง และเธออ่อนไหวเกินกว่าจะลืมความหลังและให้อภัยตัวเองได้ง่าย ๆ

 

“ฉันถูกขังอยู่ในห้องนั้น ฉันถูกขังอยู่กับความสุขจากความทรงจำที่มีมาตลอดจนถึงตอนนั้น ฉันถูกขังอยู่กับความรัก ความเชื่อมั่น และความเร่าร้อนที่ท่วมท้นออกมามากมายจนไม่น่าเชื่อ ฉันไม่สามารถจะก้าวออกไปสู่ภายนอกได้แม้แต่ก้าวเดียว”

 

มีการใช้สัญลักษณ์เยอะ แต่ขี้เกียจไปทำความเข้าใจ รู้สึกเหมือนมันเป็นไปแบบนั้น แล้วมันก็เลยออกมาเป็นแบบนั้น beautiful without explanation

เหมือนกับเรื่องราวในหนังสือเล่มนี้

—————————————————————

*เพลง Renai Shashin แต่งและร้องโดย Ai Otsuka ชื่อเพลงแปลได้ว่า “รูปถ่ายแห่งความรัก” เป็นเพลงรักแบบ bitter sweet ทั้งทำนอง เสียงดนตรี+คนร้อง และเนื้อหา และเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Tada, Kimi wo Aishiteru  เคยเขียนเกี่ยวกับมิวสิควีดีโอ หรือ PV ของเพลงนี้ไว้แล้วในบล็อคนี้ และเคยแปลเนื้อร้องไว้ในบล็อค @i chin

  1. อ้าว..ข้าพเจ้ายิงทั้งปิงทั้งแทร็คแบ็ค..ไม่ยักโชว์แฮะ!

  1. กุมภาพันธ์ 5th, 2008

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: