Kindaichi#5 เกาะโกะกุมน

คินดะ��ิจิ ต��นที่ 5

 

คินดะอิจิยอดนักสืบ ตอนที่ 5 : คดีฆาตกรรมบนเกาะโกะกุมน     
獄門島 (Gokumontō)     
โยโคมิโซะ เซชิ      

 

 

 

 

ในอดีต เกาะเล็กและโดดเดี่ยวแห่งนี้เป็นที่กักขังนักโทษอุกฉกรรจ์ ว่ากันว่าชาวเกาะในปัจจุบันต่างสืบเชื้อสายจากเหล่านักโทษและโจรสลัดป่าเถื่อน คินดะอิจิต้องเดินทางมายังเกาะโกะกุมนตามคำขอร้องของเพื่อนร่วมสนามรบ ณ ที่นั่น เขาได้พบกับคดีฆาตกรรมสยดสยอง สภาพศพพิลึกพิลั่น ชวนให้คิดว่าฆาตกรต้องฉลาดหลักแหลมและมีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว คินดะอิจิจะทำอย่างไรเพื่อไขปริศนาซ่อนเงื่อน ท่ามกลางบรรยากาศอึมครึมบนเกาะกลางทะเลบ้าคลั่งแห่งนี้…  

เรื่องย่อจากเว็บของสำนักพิมพ์ J-books เจ้าค่ะ

ช่วงอาทิตย์หลัง ๆ มานี้โชคดี เจอคินดะฯ นอนรออยู่ในหิ้งของห้องสมุดติดกันหลายที

สำหรับตอนเกาะโกะกุมน ได้อ่านในเว็บบอร์ดมาว่าหลายคนยกให้เป็นอันดับแรก ๆ ในดวงใจ พออ่านเองก็ไม่แปลกใจเท่าไร เพราะตอนนี้ดำเนินเรื่องค่อนข้างเร็ว มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นตลอด แล้วก็ไม่ค่อยมีฉากแฟลชแบ็ค-ย้อนอดีต (ตอนที่ 3 รู้สึกจะมีบ่อยเลยทำให้แอบอืด) เราก็ชอบนะ แต่ไม่ชอบเฉลยนิดหน่อย แบบว่าฆาตกรไม่ค่อยได้ใจ วิธีฆ่ายังไม่แปลกนัก แต่อุบายล้ำลึกดี (กลายเป็นพวก Suspense Hardcore ไปแล้วหรือไงหว่า -*-)

พวกเรื่องฆาตกรรมปริศนาในห้องปิดตาย หรือในสถานที่ที่ขาดการติดต่อกับโลกภายนอก อาทิ คฤหาสน์บนเขาสูงที่ถนนถูกพายุทำลายจนคนต้องติดอยู่ภายในนั้น หรือเกาะที่อยู่ ๆ ก็มีฝนตกหนักจนเรือเข้าเทียบท่าไม่ได้ ถือเป็นพล็อตพิมพ์นิยมสำหรับหนังสือแนวนักสืบที่ใช้กันบ๊อย บ่อย บ่อยจนบางทีก็แอบสงสัยว่ามันไม่มีไอเดียอื่นแล้วหรือไง

แต่ก็ต้องไม่ลืมว่า เรื่องคินดะอิจิถูกเขียนมาตั้งแต่เมื่อ 50-60 ปีที่แล้ว ก่อนบรรดาฆาตกรรมปริศนาพิมพ์นิยมจะเฟื่องฟูตั้งนาน เพราะฉะนั้นน่าจะถือว่าเป็นรุ่นเดอะ+ต้นแบบของเรื่องแนวนี้ในยุคหลังนะ ข้าน้อยขอคารวะอาจารย์โยโคมิโซะ 3 ที

ปล. วันนี้เพิ่งไปยืม KASHA: เครดิตมรณะ ของมิยาเบะ มิยูกิ มา อยากอ่านมาตั้งแต่ตอนอ่าน “เสียงกระซิบสังหาร” จบ เพิ่งจะหาเจอวันนี้ เล่มใหญ่มากเลย ไม่รู้จะอ่านจบภายในอาทิตย์เดียวหรือเปล่า ยังไม่พอข้าพเจ้ายังโลภมากอยากเขมือบหนังสือเข้ายกใหญ่ แค่เล่มยักษ์เล่มเดียวไม่พอ ไปยืม “ปราสาทเวทมนตร์ของฮาวล์” กับ “วันอังคารแห่งความทรงจำกับครูมอร์รี” มาอีกตะหาก อาทิตย์นี้มีหวังได้ต่ออายุ งานก็เยอะ เวลาก็น้อย แถมยังต้องเร่งทำเว็บบอร์ดไอจินอีก แฮ่ก ๆ

  1. จำตอนนี้ไม่ค่อยได้ จะว่าไปอ่านหนังสือไปแล้ว ก็จะจำเนื้อเรื่องไม่ค่อยได้แม่นๆ ต้องหยิบมาเปิดอีกรอบๆ

    สำหรับ “เครดิตมรณะ” ของมิยาเบะ กลับเป็นเล่มที่ฉันไม่ชอบที่สุดแล้วของเธอน่ะค่ะ จริงๆ จากสำนักพิมพ์นั้น ก็ชอบ “เหตุที่ฆ่า” มากกว่า แบบมากๆเลยล่ะ

    ว่าแต่ถ้าอ่าน เครดิตมรณะ จบแล้ว ลองเขียนลงบล็อกนะคะ อยากรู้ว่าคนอื่นคิดอย่างไร

  2. โห้ะ…เรื่องนี้น่าอ่านๆๆ

  1. มีนาคม 15th, 2008

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: