The Ring และความด้วน

.

The Ring

โดย Suzuki Koji

.

.

.

ได้คุยกับพี่ที่ที่ทำงานที่กำลังตั้งท้องอยู่และมีกำหนดคลอดในเร็ววัน พี่เขาดูสวยและเปล่งปลั่งไปด้วยความสุข

ขอลูบท้องพี่เขาที่มีน้องนอนอยู่ นุ่มนิ่ม รู้สึกดีมากเลย

แอบบอกพี่เขาว่า หนูก็อยากมีบ้างจัง แหะ แหะ พี่เขาบอกว่าเราเป็นคนแรกในทีี่ทำงานที่พูดแบบนี้… หน่วยงานดิฉันเต็มไปด้วยผู้หญิงเก่ง มั่นใจ ไม่ต้องพึ่งพาใครค่ะ

แต่ไม่ว่าจะสวย รวย เก่ง ฯลฯ สักแค่ไหน สำหรับผู้หญิงคนหนึ่ง หากชีวิตนี้ไม่เคยได้เป็นแม่คน ก็ยังมีอะไรขาด ๆ ไปนะ

เขียนไปก็นึกถึงเรื่อง The Ring อ๊ะ อ๊ะ ใครยังไม่อ่านกรุณาข้ามไป เพราะกำลังจะเฉลยเนื้อเรื่องที่ทำให้คุณเสียอรรถรสในการติดตามหนังสือเล่มนี้ได้

.

.

.

.

Spoiler Warning!!!

.

.

ไม่รู้ใครจะตีความเหมือนฉันไหม แต่แนวคิดที่ประทับใจที่สุดที่ฉันได้จากเรื่องนี้ คือ ความสำคัญของการสืบพันธุ์

โดยเฉพาะความพยายามของซาดาโกะ ผู้ที่ถูกสวรรค์กลั่นแกล้งไม่ให้สืบพันธุ์ได้ดังเช่นมนุษย์ปกติ ความสิ้นหวังและโกรธแค้นต่อโชคชะตาที่ถูกสาป ทำให้เธอต้องทิ้งเมล็ดพันธุ์ของตนไว้ด้วยวิธีอื่น

หลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้จบ นอกจากความสยองและผวา (ซึ่งคุณคงเดาได้ว่าเป็นเช่นไร ตอน google หารูปประกอบยังเสียวสันหลังอยู่เลย) ฉันยังอินไปกับแนวคิดนี้แบบ…มากกว่าปกติ อยู่ ๆ ฉันก็รู้สึกว่า เฮ้ย โลกนี้มันอะไรกันวะ ชีวิตนี้โคตรสั้น เอาแต่ทำบ้าอะไรก็ไม่รู้ แล้วพอตายไปก็จบกัน ไม่ได้หลงเหลืออะไรไว้ให้โลกนี้เลยนอกจากศพ…ซึ่งคงมีประโยชน์เพียงเป็นปุ๋ยให้กับแผ่นดิน และส่วนมากก็ไม่ได้เป็นแม้แต่ปุ๋ยหรอก โน่น เอาไปฝังไม่ก็เผาทิ้ง ยิ่งไร้ประโยชน์เข้าไปอีก

หลังจากนั้น ฉันก็แอบมีปณิธานอยู่ลึก ๆ ว่า ฉันจะะต้องทิ้งอะไรไว้บ้างหลังลาจากโลกนี้ อาจจะไม่ใช่ลูกหรือเมล็ดพันธุ์ของมนุษย์รุ่นถัดไป และไม่ใช่ไวรัส (แบบยัยซาดาโกะ) แน่ ๆ จะอะไรฉันก็ยังไม่รู้ชัด แต่จะไม่ตายเปล่า แห้งแล้ง รกร้าง และด้วน

.

มาคิดเล่น ๆ เกี่ยวกับผลกระทบของอัตราการเกิดที่มีแนวโน้มต่ำลงในโลกดู

ถ้าคิดในแง่ร้าย….

โลกนี้จะเปลี่ยนแปลงไปอย่างคาดไม่ถึงเลยละ ถ้าคุณ ๆ ปัจเจกชนผู้แสนจะเป็นอิสระ รักตัวเอง ขี้เกียจ เห็นแก่ตัว บ้างาน ฯลฯ ยังคิดจะมีชีวิตอยู่ในวันนี้ พรุ่งนี้ มะรืนนี้ และต่อ ๆ ไป โดยไม่คิดจะทิ้งอะไรไว้บนโลกนี้หลังจากที่ไม่มีตัวคุณอีกต่อไป

คนชราเพิ่มมากขึ้น ขณะที่วัยทำงานลดน้อยลงภาษีที่รัฐเก็บได้จากคนวัยทำงานน้อยลง แล้วเวลาคุณแก่ตัวลง  ใครจะมาแบกรับภาระบำเหน็จ-บำนาญให้คุณ?

ประชากรจำนวนถดถอยลง ขาดคนทำงาน ต้องไปนำเข้าแรงงานต่างด้าว ซึ่งจะไหลเข้ามาเรื่อย ๆ จนได้รับสัญชาติ มีลูกหลานกันจนประชาชนดั้งเดิมมีสัดส่วนน้อยลง ส่งผลไปถึงการกำหนดนโยบายของประเทศ เพราะนักการเมืองก็ต้องหันมาหาเสียงล่อใจคนต่างด้าวที่เปลี่ยนสัญชาติแล้วเหล่านี้ เพื่อหวังจะได้รับเสียงสนับสนุน

.

แต่ถ้าคิดในแง่ดี….

ก็คงดีเหมือนกันเนอะ คนน้อยลง จะได้บริโภคน้อยลง เบียดเบียนธรรมชาติน้อยลง สู้รบแย่งชิงทรัพยากรที่มีจำกัดน้อยลง ฯลฯ

.

เขียนเล่น ๆ

    • cotton
    • กันยายน 5th, 2010

    อ่านเล่มอื่นที่ต่อเนื่องจาก the ring หรือยังคะ คือถ้าอ่านครบแล้ว ที่ฉันคิดได้จริงจังคือ จินตนาการพี่ซูสุกิ แกสุดยอดมากๆค่ะ

  1. No trackbacks yet.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: